Murat'ın kendine has sakinliği yaratıcılığına açılan bir kapı gibi sizi içeri davet ediyor. Biz de bu daveti geri çevirmiyoruz ve sohbete hemen başlıyoruz. 

İlgini çeken ilk çizimi ya da resmi hatırlıyor musun? Ve içindeki duyguları ne harekete geçirmişti?
Doğrudan bir resim aklıma gelmiyor. Beni motive eden hatırladığım en erken duygular merak ve keşif üzerine duyduğum heyecanlardı. Gerçek olmasını istediğim ve o an aklıma gelen hikayelerin resimlerini yapıyordum, resim yaptığım sürece ben de hikayelerin içinde geziniyordum.

Neden çiziyorsun?
Resim yapmak beni rahatlatıyor, çizgiler ve lekeler henüz bir bütün oluşturmadan önce bile bana büyük bir keyif veriyor. Bir bütün olduklarında ise anlatmak istediğim hikayeler ortaya çıkıyor.

Ortaya çıkardığın işlerde senin için şekil/suret mi yoksa içinde barındırdığı anlam mı daha önemli?
En çok duygusu önemli. Hangi duygu ile gelmiş ve hangi duyguları aktarıyor. Bunu senin sorundaki anlam ile benzetirsek hem görselliğe hem de içindeki anlam ve duygulara aslında bir bütün diyebiliriz. Bir duyguyu hikaye olarak anlattığınız ve bunu sadece görsellikle yapabildiğiniz bir alan. Yani bir resme bakarken doğrudan duyguya bakıyorsunuz.

Eğitiminden bahsedebilir misin? Yaratıcılığına nasıl bir katkısı oldu veya oluyor mu
Üniversiteye kadar farklı resim ve heykel sanatçılarının atölyelerinde çalıştım. Üniversitede ise mühendislik eğitimi aldım. Bir yandan size öğretilen matematik ile her şeyi ölçmeye çalışıyorsunuz, bir yandan da felsefe ile öğretilen bilginin sınırlarını kırıyorsunuz. Bu beni üç boyut veya beş duyu gibi dar tanımlarla sınırlı kalmamaya, onların ötesini düşünmeye itti. Olayları, mekanları, kişileri, resimleri, her birini özünde duygu bütünü olarak, biraz korku, biraz sevgi, biraz endişe, biraz çözümleme gibi görmeye başladım.

İşlerinin ortaya çıkış sürecinden bahsedebilir misin?
Öncelikle her gün ne olursa olsun bozmamaya çalıştığım bir düzenim var. Konudan ve materyalden bağımsız o an ne gelirse hiç bekletmeden en kolay ulaştığım bir yüzeye çiziyorum.
Bir de planlı çalışmalarım oluyor. Defalarca eskizlerini yaptığım, materyalini aradığım, duygusuyla yatıp kalktığım, çok yönlü kurguladığım ve neticesinde birden fazla resim ile anlatmak istediğim bir hikaye ağını ördüğüm seriler üzerine çalışıyorum.

Yakın hissettiğin hatta örnek aldığın sanatçılar oldu mu?
Çalışma disiplini yüksek tüm sanatçılara saygı duyup örnek alıyorum. Ayrıca Sait Faik Abasıyanık'ın anlatımındaki hafiflik, Siyah Kalem'in büyülü ifadeleri, Homeros'un hikayelerindeki ilahi azim de benim için yol gösterici örnekler oldular.